Het DONDERKOOR is een gemengd koor dat begin 1990 werd opgericht door dirigente Marja Oldenhave. In samenwerking met de toenmalige gitarist Hans Hartogensis begeleidde zij het koor gestaag naar een gevarieerd, 4 -stemmig repertoire. In 2017 ging Hans met pensioen. Hij werd opgevolgd door eveneens gitarist Stan van der Busken waar we tot op heden met veel plezier mee samenwerken. Juni 2024 ging ook Marja, na ruim 30 jaar, met welverdiend pensioen.
We zijn een groep eigenzinnige, enthousiaste en gastvrije mensen van diverse pluimage en staan bekend om onze sprankelende uitstraling. Dol op zingen streven we naar een prettige balans tussen kwaliteit en plezier. Dat dit een succesformule is blijkt wel uit het feit dat er nog steeds leden van het eerste uur bij ons zijn. Om efficiënt te kunnen oefenen werken we met een digitaal muziekprogramma Musescore, gebruiken MP4 bestandjes met ingezongen partijen en nemen zelf op via ons telefoonrecorder.
Ons repertoire bestaat uit zestiger jaren popsongs, ballades, Franse chansons en soms ineens een achttiende-eeuws dranklied. Ook een goede smartlap of een keuze uit liedjes van overzee gaan we niet uit de weg. Kortom, we zijn van alle markten thuis. Veel koorleden nemen solo’s voor hun rekening wat ons optreden iets extra’s geeft.
Het koor bestaat uit vijfentwintig tot dertig leden. We streven ernaar minimaal drie keer per jaar op te treden. Als we ingeloot worden doen we mee aan de Korendagen in Paradiso. Daarnaast zijn we vaak te vinden op het jaarlijks gehouden korenfestival in de Muiderkerk. Tijdens de Aprilfeesten op de Nieuwmarkt, het hart van de buurt waar wij al zo lang repeteren, doen we ook daar graag mee aan het Kroegkoren Concours.
Repeteren doen we op donderdagavond in het gebouw van speeltuinvereniging De Waag, aan de Oude Schans 10 D. We werken steevast aan ons repertoire en oefenen regelmatig nieuwe liedjes. Vanaf 19.30 uur ben je welkom – de repetitie begint om 20.00 uur met wat simpele stretch- en stemoefeningen. We zingen twee uur en houden een kwartier pauze tussendoor.
Een nieuwe fase brak aan toen we eind 2024 unaniem besloten naar een nieuwe dirigent te gaan zoeken. Een cruciaal moment voor het koor dat zo lang met dezelfde dirigent gewerkt had en inmiddels ook al wat ouder was. Begin 2025 vonden we Ineke van Bemmelen bereidt met ons die doorstart gestalte te geven. Inmiddels zijn we door de kennismakingsfase heen en zijn we enthousiast over de nieuwe weg die we zijn ingeslagen. We willen graag nog jaren zingen en nodigen je uit je bij ons aan te melden. Het zou fijn zijn wat nieuwe leden/stemmen te mogen verwelkomen dus aarzel niet!
onze dirigent
Sinds haar komst naar het Donderkoor in 2025 geeft Ineke van Bemmelen enthousiast en met overgave leiding aan onze repetities en optredens. Oude nummers worden opgepoetst en nieuwe ingebracht. Het koor vaart er wel bij.
Na het pensioneren van oprichtster Marja van Oldenhave was het voor Ineke een leuke uitdaging om met ons koor aan de slag te gaan. Het repertoire is anders dan zij gewend is, het Donderkoor is een gemengd koor én het telt meer leden dan haar andere koor. Zo beleven koor en dirigent iets nieuws en dat geeft een energieke impuls aan de repetities. Zingen is meer dan alleen maar leuk!
Met verve leidt ze de stemoefeningen en het inzingen. Ineke vindt dat deze van wezenlijk belang zijn en dus wordt dit onderdeel net zo serieus voorbereid als het repertoire van de avond. Het leert de koorleden goed naar elkaar te luisteren en mooier en vooral meer samen te zingen. Inmiddels zijn er al nieuwe nummers aan de liedjeslijst toegevoegd waarbij wordt gekeken of de arrangementen passen bij het koor. Haar liefde voor kleinkunst zal in de toekomst merkbaar zijn in die repertoirekeuze, terwijl ook klassieke nummers niet worden uitgesloten.
Ineke kwam al vroeg in aanraking met klassieke muziek. Met haar ouders ging ze mee naar het Concertgebouw in Amsterdam waar ze de grote symfonische werken leerde kennen. Haar moeder kon goed zingen en was lid van een koor. Dat Ineke al jong in verschillende koren zong had ze dus niet van een vreemde. Daarnaast kreeg ze blokfluit les maar stapte over naar de dwarsfluit toen ze negen was. Tegenwoordig zingt ze als sopraan in het Toonkunstkoor te Amsterdam.
De vonk voor het dirigeren ontbrandde toen ze als zangeres van Vrouwenensemble Davanti inviel voor de uitgevallen dirigent. Met behulp van hun pianist loodste ze het koor met succes door het optreden tijdens het ‘Concertgebouw open‘ evenement in 2011. Dát smaakte naar meer. Ze verdiepte zich in koordirectie en viel van tijd tot tijd in bij haar eigen koor. In 2018 volgde ze de Kurt Thomas Cursus en kreeg lessen van gerenommeerde dirigenten. Voor verdieping en verbreding van haar vaardigheden volgt ze de Modulaire Dirigenten Opleiding van de Dirigentenwerkplaats te Utrecht.
Zingen zit zo in haar bloed dat ze het graag doorgeeft.
Onze gitarist
Stan van den Busken komt uit een muzikale familie. Al heel jong kreeg hij les op de accordeon en reeds op zevenjarige leeftijd treedt hij voor het eerst op samen met zijn vader. Enkele jaren daarna krijgt hij van een oom zijn eerste gitaar en al was het maar omdat dit instrument een stuk lichter was: hij is er tot nu toe trouw aan gebleven.
Hij kan goed op gehoor spelen en is een veel gevraagde rocker. Hij bewondert Django Reinhard, Jan Akkerman en Dany Lademacher.
Sinds september 2017 is hij de trouwe begeleider van Het Donderkoor.
Toke
Al sinds sinds 1994, dus al een kwart eeuw, ben ik lid van dit geweldige koor dat toen nog de toepasselijke naam “Hart op de tong” had. Het repertoire bestond in die tijd voor een groot deel uit levensliederen en enkele Engelstalige liedjes uit de jaren zestig. We kregen steeds meer nieuwe leden én een geweldige gitarist waardoor ook ons repertoire veranderde. Nu, 30 jaar later, ga ik nog steeds met heel veel plezier naar mijn koor, al woon ik niet meer in het mooie Amsterdam. Tegenwoordig reis ik met alle plezier, elke donderdag-avond met de trein uit Almere om te gaan zingen.
Waar ik zo trots op ben is dat ons koor zo gegroeid is in de afgelopen decennia. In plaats van tweestemmig zingen wij nu als vierstemmig koor de sterren van de hemel. Een aantal leden deinst er niet voor terug een solo ten gehore te brengen. Wat ik zo heerlijk vind is dat ons koor veel verschillende muziekstijlen zingt; van The Eagles tot aan Corry Konings maar ook een mooi Frans chanson of een Ierse ballade.
Nog een laatste noot: ons koor bestaat uit een geweldige groep mensen die allemaal van zingen houden maar soms ook te werk gaan als een zootje ongeregeld. Juist die combinatie en het delen van lief en leed maakt het Donderkoor tot een uniek koor!!!
Ik hoop er nog vele jaren deel van uit te mogen maken. Want het is elke donderdag weer een warm bad waar je in terecht komt.
annette
Een flink aantal jaren geleden kwam ik in mijn cafeetje in de Nieuwmarktbuurt een groep vrolijke mensen tegen. Een gedeelte van het Donderkoor dat in de buurt oefende kwam samen nog even iets drinken. Een buurtbewoner, die wist dat ik erg van zingen hield, vroeg me: ‘Kom erbij, je bent van harte welkom!’ Ik was bezig met een studie en had mezelf voorgenomen om, als ik daarmee klaar was, bij een koor te gaan zingen! En zo gezegd zo gedaan….. Inmiddels is het alweer 13 jaar geleden en ik heb er nog steeds enorm veel plezier in. Toen ik nog werkte moest ik mezelf vaak een schop onder mijn kont geven om te gaan, zo moe was ik. Maar, altijd gaan is de afspraak en zodra we aan het zingen waren viel alle moeheid van me af. En zo is het nog steeds, het zijn veelal heerlijke avonden waar hard wordt gewerkt, zo mooi mogelijk wordt gezongen en na afloop heel wat wordt afgekletst en gelachen. Het is een bewerkelijk, voor de dirigente soms lastig te disciplineren, groepje mensen maar iedereen is bereid een zo goed mogelijke partij te zingen. En wat kan het verrassend mooi en ontroerend klinken, terwijl je bij het instuderen dacht dat het nooit iets zou worden. Ik ga nog hééééél lang blijven, dat is duidelijk
jos
25 jaar geleden ging ik uit nieuwsgierigheid mee naar het koor ‘Hart op de Tong’, voorloper van het Donderkoor. Het bleek een bont gezelschap waar ik moeiteloos in werd opgenomen. De groep was hecht, er werd hartstochtelijk gezongen en na afloop gingen we vaak nog even een drankje drinken met z’n allen. Ik had nog nooit gezongen. Het gevoel dat het samen zingen de eerste keren bij mij opriep is nooit meer weggegaan. Ik zie het als een spel wat je samen speelt om te komen tot een vorm van harmonie. Ik word even een instrument. Dat werkt helend en het is me heilig geworden. Ik leid een druk bestaan maar ik zet voor de donderdagavond alles opzij, ik kijk er naar uit. Het geeft me energie en balans.
Van Marja Oldenhave, de dirigent, heb ik veel geleerd. Het is belangrijk dat je begrijpt wat je zingt. Het is ook een stukje voordracht, je probeert iets over te brengen. Waar zit de emotie en waar leg je de klemtoon ?
Het Donderkoor is een laagdrempelig koor, in principe is iedereen welkom. Gelukkig maar want dat bepaalt in grote mate de warme sfeer die wij onderling hebben. We treden relatief weinig op wat ruimte geeft en dat vind ik eigenlijk wel zo prettig. Er is geen al te grote druk om te presteren wat zeker niet wegneemt dat we wel ons best doen om eruit te halen wat erin zit want we willen uiteindelijk toch graag iets goeds neerzetten. Wie wil mag solo’s instuderen.